Gry komputerowe: jakie ograniczenia mają sens?

W Kuala Lumpur jechałem na lotnisko limuzyną, którą prowadził Chińczyk w średnim wieku. Rozmawialiśmy o dzieciach i metodach wychowawczych. Kierowca podzielił się tym, jak funkcjonuje jego nastoletni syn: – Tylko raz w tygodniu może korzystać z komputerowych rozrywek, ma na to kilka godzin. W pozostałe dni ma się uczyć i spełniać obowiązki.

 

Dzisiejsi malezyjscy Chińczycy to kolejne pokolenie emigrantów, którzy opuścili Chiny, nim idee komunizmu zniszczyły ich tradycyjne wartości. Tych ludzi łączy pracowitość i przedsiębiorczość z przywiązaniem do tradycji i umiłowaniem do zdobywania wiedzy. Zwykle kontakt z Chińczykami to dla mnie dobre źródło inspiracji. Nie inaczej było tym razem, gdy właściciel małej firmy transportowej podzielił się powyższymi pomysłami wychowawczymi.

 

Tamta rozmowa wróciła do mnie, gdy syn poprosił mnie o zgodę na założenie profilu w grze World of Tanks. Gra jest świetnie napisana – i co za tym idzie – bardzo wciąga graczy, którzy wiele godzin spędzają przed ekranem. Zatem uzgodniliśmy, że nasz nastolatek będzie grał tylko przez dwie godziny, raz w tygodniu, w ustalonym dniu. Wiele miesięcy minęło od chwili zawarcia naszej umowy, więc można uznać, że zasada działa.

 

Co z tego wynika? W dostępie do komputerowych rozrywek warto stosować „złoty środek”. Zupełny zakaz z uwagi na zagrożenia może doprowadzić do fatalnych skutków, bo dziecko będzie szukać sposobów „zjedzenia zakazanego owocu” bez naszej wiedzy i kontroli. Co więcej, to co zakazane może wydawać się bardziej wartościowe i atrakcyjne niż jest w rzeczywistości. Z drugiej strony, bezwarunkowa zgoda na nieograniczone granie, jest prostą drogą do uzależnienia i zaprzepaszczenia rozwoju dziecka.

 

Nie znam jednej uniwersalnej metody na wszystkie gry i każde dziecko. Jako rodzice potrzebujemy rozstrzygnąć temat indywidualnie. Jako ogólne wskazówki możemy przyjąć poniższe zasady:

 

  1. Nim wyrażę zgodę, potrzebuję poznać szczegóły gry oraz opinie innych rodziców i wychowawców na temat jej adekwatności dla dziecka w danym wieku.
  2. Ustalenie zasad musi nastąpić przed rozpoczęciem korzystania z gry. Dużo łatwiej jest egzekwować zasady ustalone z góry, niż wdrażać je już po wyrażeniu zgody.
  3. Mimo zaufania do dobrych intencji własnego dziecka, warto pamiętać, że proces uzależnienia od gry może być wyzwaniem dla jego samokontroli. Stosujmy niezależne od charakteru dziecka mechanizmy kontroli przestrzegania zasad (np. komputer w dużym pokoju, czasomierz, konieczność wpisania hasła przez rodzica itp.).

Przeczytałeś? Działaj:

Jak zabrać się za temat gier komputerowych, gdy dziecko poprosi cię o zgodę? 

  1. Poszukaj w internecie informacji o grze. Obejrzyj i opublikowane przez graczy filmiki – to pozwoli ci wyrobić sobie zdanie, czy jest to rozrywka, której chcesz dla własnego dziecka. Badania wykazują na przykład, że dzieci grające w gry pełne agresji częściej wstępują na ścieżkę przestępczą.
  2. Wraz z żoną opracuj zarys zasad, a potem wspólnie z dzieckiem uzgodnij szczegóły oraz konsekwencje ich łamania. Ważne, by dziecko miało poczucie współuczestniczenia w tworzeniu kodeksu. Dzięki temu wzrośnie jego wola do respektowania zasad. 
  3. Przygotuj szczegóły dotyczące tego, jak będziesz pilnował respektowania zasad i poinformuj dziecko, w jaki sposób będzie kontrolowane.
Bernard

Autor

Bernard Fruga

Mieszkając w Szwajcarii był latającym tatą, stawiając czoła wyzwaniu łączenia roli emigracyjnego męża i ojca, z rozwijaniem biznesu w odległych zakątkach Ziemi. Obecnie pisze, nagrywa i prowadzi warsztaty dla przedsiębiorców. Autor książki i modelu „ISRIKUZ Pogodne przywództwo”. Ma trójkę dzieci.

Zaangażowane ojcostwo znacząco wpływa na zmniejszenie przestępczości.

Współfinansowane ze środków ministerstwa